Chocolade, Chocolade-technieken, Happy chocolate, Nagerecht

Denkend aan een bounty..

Je hebt van die dagen..en zo’n dag is het nu.
Het begint meestal met een to-do-lijstje maken de avond (of nacht) ervoor. Dat lijstje puilt uit en dat betekent: niet langzaam opstaan en een beetje lanterfanterend de dag beginnen, maar actie! Dus vanochtend zeer effectief een kop koffie gezet en de rommel opgeruimd van vorige nacht (zat toen in een ware cupcake-bak-manie)..
Na 20 minuten ging het fout: ik raakte geïnspireerd door een half blikje kokosmelk, wat ik niet wilde weggooien..en inspiratie, daar kan geen lijstje tegenop, blijkt wel weer:
Ik ga een bounty maken!! Jemig, wat kunnen gedachten schreeuwerig zijn zeg.. Voor de mensen die denken dat ik het allemaal verzin om het zelf op te kunnen eten: nee, niet eens helemaal. Maar de uitdaging hè..

Zo’n lekkere bite, sappige kokos..dat moet vast lukken met kokosmelk en een zakje kokosrasp. De uitdaging zit ‘m erin dat ik gewoon begin en met mijn gezonde verstand probeer te bedenken wat er in zo kunnen zitten (zoiets als het wiel opnieuw uit willen vinden), wat ik vast niet in huis heb en wat ik zou kunnen maken bij benadering. Halverwege dat gedachtenproces haak ik meestal al gedeeltelijk af en het is heel goed mogelijk dat ik eindig met een kokoscurry voor vanavond of iets dergelijks..we gaan het zien!

Met een zakje kokosrasp en een blikje melk kom ik niet ver..dat wordt een derrie. Er moet iets zorgen voor stevigheid en dat kan goed met witte chocolade, schat ik zo in. Normaal gesproken maak ik een ganache met warme slagroom en chocolade. Iets wat ik dus ook altijd in huis heb. 1:2 slagroom-chocolade is meestal mooi om een vastere ganache te krijgen die je kunt opspuiten. De slagroom vervang ik door kokosmelk. En dan een bulk geraspte kokos. Deze vulling gaat zeer snel uitdrogen als ik er geen vetstof bij doe. Of invertsuiker, maar dat maakt het allemaal nog zoeter en dat staat niet in mijn keukenkastje. Dan dus boter. Boter maakt het smeuïg, maar blijft ook eigenlijk te zacht. Cacaoboter kan dus ook. Dat staat toevallig wel in mijn keukenkastje. Pfiew. Cacaoboter hardt mooi uit en boter maakt het smeuïg. De vetstof zorgt ook voor een langere houdbaarheid. Maar niets is persé noodzakelijk; je kunt het dus ook weglaten. Mooi, dat gaat het worden: half-half. Dus:

200 gram kokosmelk
400 gram witte chocolade
40 gram boter
40 gram cacaoboter.
100-200 gram geraspte kokos. 

Kook de kokosmelk en giet dat over de in stukjes gehakte chocolade, voeg er de boter aan toe en roer alles goed door elkaar, tot een gladde massa. Voeg er dan de kokosrasp aan toe en meng goed. Laat afkoelen. Minder kokosrasp geeft een zachte vulling, meer maakt de benadering van een bounty sterker. Ik gebruikte alles wat ik had: 100 gram.
En kom er dan achter dat het nog steeds een erg zachte massa is! Raak niet in de stress, dat heb ik al voor je gedaan. Ik heb er in blinde paniek rijstcrispies bij gedaan. Ik dacht: lekker crunchie en zorgt voor versteviging, maar had eigenlijk moeten denken: rijstcrispies+vocht= zachte smurrie en niet crunchie. Niet handig dus. (rijstcrispies kun je wél toevoegen aan de chocolade; dan blijft het heerlijk crunchie). Als de massa is afgekoeld, kun je de cacaoboter er aan toevoegen. Vermaal het eerst, want anders krijg je stukken in je bounty..geen lekkere stukken. Die fout heb ik net begaan; volgende keer ga ik het malen (of koop ik mycryoboter, fijn spul, prima ook om je biefstuk of vis in te bakken). Meng het er nou niet door als de massa nog warmer is dan 28 graden, want dan krijg je foute kristallen enzo. En dat smaakt anders, echt.

Je spuit de vulling op; zo doe ik het, zodat ik straks mooie (?) bountytruffels krijg.

Ik tempereer dan eerst wat pure chocolade. Tempereren is kort gezegd het op de juiste temperatuur brengen van de chocolade en dus ook van de kristallen die in de chocolade zitten. Daarvoor moet ik al roerende de warme chocolade terugkoelen naar 32 graden celcius (puur). Zo krijg ik een prachtige glans én de juiste bite van mijn chocolade. Daar haal ik mijn vullingen één voor één doorheen, met een vorkje. En laat ik ze afkoelen op een stuk bakpapier. Dit wordt een feest (en een volgende keer ga ik op foto-cursus..)

En als je de vulling niet wil opspuiten, doe je het in een vorm. Dit kan dan het resultaat zijn.

De komende paasdagen kan ik weer lekker uitdelen. 🙂 Inmiddels ben ik dat lijstje kwijtgeraakt, maar who cares; to-do-lijstjes zijn er toch om kwijtgemaakt te worden?

 

Previous Post Next Post

You Might Also Like

3 Comments

  • Reply roger April 10, 2012 at 6:12 pm

    Hmmm lekker.
    En de volgende keer SNICKERS !

    • Reply Sofieke April 10, 2012 at 6:46 pm

      Joh, dat is eigenlijk best een goed idee.. maar eerst werken we aan de perfecte citroen-meringuetaart. En lemoncurd. En banketbakkersroom. En..en..en! 😉

  • Reply herman helmich April 22, 2012 at 9:05 am

    Geweldige actie, dit recept ga ik uitproberen ‘voor’ de klas van mijn zoon. Zal een grote hit worden. De crunchy pinda’s meng ik er dan zelf doorheen. Yammie

  • Leave a Reply