Activiteit, Chocolade, rauw

week 1: cacaoplantage in Sulawesi


Azië in 9 weken

Vorig jaar staken Roger en ik onze hoofden bij elkaar en hebben we het plan gesmeed om samen een inspiratiereis te maken. Een reis ook om te ervaren hoe het ons vergaat om elders in de wereld te werken én vakantie te houden. En het is gelukt! Een deel van de 9 weken die we rondreizen in Azië zullen we gebruiken om werk te doen op locatie en ertussenin hebben we alle tijd om vakantie te vieren, te zijn en om inspiratie op te doen voor nieuwe projecten. Ik zal  proberen elke week een update te posten over onze ervaringen. Deze blog lijkt me een mooie plek om dit met jullie te delen. Het zal een persoonlijk verslag zijn van werk en vakantie, waarin eten ongetwijfeld een rol gaat spelen en wellicht gaat het de komende blogs niet alleen maar over chocolade..hoewel ik niets kan beloven. 😉

Cacaoplantage

img_0065

Kort voor ons vertrek naar Azië, werden we gevraagd  (Roger eigenlijk) een project te bezoeken in Sulawesi, Indonesië en ik viel met mijn neus in de boter toen bleek dat het om een cacaoplantage en boerencoöperatie ging. Het idee is dat we een een format bedenken om case studies gedeeltelijk te visualeren en illustreren, wat ook toepasbaar kan zijn in andere case studies, gemaakt door andere mensen. De plannen zijn omgegooid en we gingen -zeg maar- open minded op weg.

Het gaat een te lang verhaal worden als ik alles wil gaan beschrijven, dus dat doe ik niet. Het was een pittige reis. Gelijk een onderdompeling in geuren, krioelende auto’s, scooters, en geluiden. Eerste indruk? We rijden rond in de Artis vlinderkas.. het is hier warm en erg vochtig en de geur is precies zo. Heerlijk.

coöperatie

img_1999

In een strak georganiseerde trip werden we (Monika van CDI, Roger en ik) voorgesteld aan de heren en dame van de boerencoörperatie Amanah, zagen we de opslag/ cq kantoor waar de kwaliteitscontrole plaats vindt van de cacaobonen en ontmoetten we een kleine chocolademaker (klein van stuk en vooral klein in productie). Nog geen uur te gast en ik had de eerste ‘buit’ al binnen:een homemade chocoladereep, gemaakt van de bonen uit de streek, in melk en in puur. Mega zoet.

kwekerij

In de dagen erop bezochten we een kwekerij van cacao boompjes en daar aan vast een plantage van ongeveer 8 hectare.

fullsizerender

Ik proefde dan eindelijk de verse vrucht..het meest te vergelijken met de mangosteen, zoals ik me dat herinner uit Thailand..of de lichee ook wel een beetje. We deden een lange reeks interviews, maakten ook foto’s en iedereen wachtte geduldig.

img_0064

Ze zijn allemaal zó vriendelijk voor ons! Wellicht omdat ze ons zien als belangrijk volk..en geld speelt hierin natuurlijk altijd een rol.

We hebben nog een boerencoöperatie bezocht..heel officieel allemaal, tig handen schudden, en bezochten een cacao-boer en zijn gezin en cacao-dokter.

Wat was verhelderend? De coöperatie levert ‘bulk-bonen’, ondanks de keurmerken die veel boeren hebben. Dat het gros van de bonen in Indonesië niet gefermenteerd worden. Dat Mars in Sulawesi de grote opkoper is en dat deze de coöperatie flink in de tang heeft. Dat Mars trainingen geeft in kwaliteitscontrole en cacaodokters opleidt, wat een goed ding is, maar geen financiële ruimte geeft om groei mogelijk te maken. Dat Mars bonen met keurmerk opkoopt ( UTZ, Rainforest Alliance), maar niet altijd de premie uitbetaalt. Dat de coöperatie de verschillende kwaliteiten bonen mixt, om zo een meer gelijke bulk te kunnen leveren aan Mars. Dat Mars geen tijd heeft om ons te ontvangen. De wereld van de cacao blijkt zoveel complexer dan ik dacht (hoopte bedoel ik eigenlijk).

macoa

We bezochten ook het fabriekje van Macoa. Ze zijn net een jaar bezig, hebben de machines van de regering gehad en leren zichzelf voornamelijk chocolade maken. De vier heren wilden gelijk in het vliegtuig stappen om stage te komen lopen bij Chocolatemakers 😁. Ze gebruiken nu de bonen die leverbaar zijn. Dat betekent dat de kwaliteit in december slechter is (2e oogst) dan in juni (hoofd oogst).

img_0063

Al met al zoveel gezien, geproefd en geleerd. Ik wil de rest van onze reis elke week wel zo’n week! En dat beloofd helemaal goed te komen!

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply